تبليغاتX
مسافر شهر سکوت
مسافر شهر سکوت
پوریا نامه
نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 1391/02/07 توسط پوریا |

 

                                "حرف آخر"

 

فکر بودنو نکن ، ممکن نیست                                               پرچـم سفـیــد ما   فریـاده

کـــشتــی نجــات ما  یک عمـره                                               که به گردابۀ خون افتاده

 

پِیِ من نباش که راهِت این نیست                                            سیب عشق ، مدتیه گندیده

حس تــو بـه من پُـــر از بی حسی                                            حس من به تو پُر از تردیده

 

حـرف آخــرم  هــمیــن فـریـــاده                                             بــــرو از زندگی من بیــرون

برو هرجا ، پیش هرکی میخوای                                            پَر بکش از قفس این زندون

 

مگه مشکل تو آزادی نیست                                                  مگه گم نکردی بــا من راتو

برو  و    دنبال من راه نیـفت                                                  که نمی مونم دیگه من با تو

 

برو که کوچۀ ما بن بسته                                                     دیگه اِصرار تو بی تاثیره

چـرا حــالا منـو پیدا کردی                                                     حـالا که برای آشتـی دیره

 

دیگه رویای من و تو خوش نیست                                          قصۀ موندن ما کابوسه

شـب عـــاشـــقــونـــۀ مـا ایــنــجــا                                           شب بی زمزمۀ فانوسه

 

حـرف آخــرم  هــمیــن فـریـــاده                                             بــــرو از زندگی من بیــرون

برو هرجا ، پیش هرکی میخوای                                            پَر بکش از قفس این زندون

 

مگه مشکل تو آزادی نیست                                                  مگه گم نکردی بــا من راتو

برو  و    دنبال من راه نیـفت                                                  که نمی مونم دیگه من با تو



ادامه مطلب...
نوشته شده در تاريخ دوشنبه 1390/12/01 توسط پوریا |

"در امتداد پایان"

قدم می زنم با سکوتی مدام                         شب قصه های پریشونمو

دارم زندگیـمو ورق می زنم                         کتـاب سکوت غریبــونمو

 

ورق می زنم این کتاب غمو                         که شایـد خودم رو تماشا کنم

به زیر نقابی که عمری زدم                         تا عمق سکوتم رو حاشا کنم

 

تماشا کنم چهرمو  بی نقاب                          که جا مونده تو خندۀ کودکی

تو جادوی بادبـادک کاغذی                          سر ظهر و خوابیدن زورکی

 

 

چه بی دلهره جا گذاشتم یه روز                    خودم رو تو دنیای بی واهمه

قـدم می زنـم بـا سکــوتــی مدام                    که پـیــدا  نشـم تو دل همهمه

 

کـنار یه خـــط عمیـق بلنـد                            که پایان این قـصه همراهــشه

من از امتداد خودم میرسم                          به هر لحظه  که مرگِ آرامشه

 

 

 

نوشته شده در تاريخ یکشنبه 1390/11/02 توسط پوریا |

"باورش سخته ولی باور کن"

باورش سخته ولی باور کن           دل یخ بسـتـۀ من عاشق شد
تـوی خـلـوت دل غمـگـیـنـم            یه نفر هم نفس هق هق شد

یه نفر که خنده هاش شیرینه         حـس بـودنــش شـبــیـــه رؤیاس
لمس آغــوش لطـیــفـش مثل         غوطه خوردن توی موج دریاس

باورش سختـه ولی باور کن          یه نفـر شبــامو روشن کرده
دیگه فکر نکن شبام تاریکه         دیگه فکر نکن نگاهم سرده

یه نفـر اومده که می دونم            نمیـخـواد واسـش بشم بازیچه
یه نفر که تو شب بارونیم            نفسش تو لحظه هام می پیچه


نوشته شده در تاريخ سه شنبه 1390/09/15 توسط پوریا |

"بُـهـت"

 

تـو تـعبـیـر کــابـوس پنـهـونمی                             شب بـی قـرار پـریـشونمی

همین لحظه که شب نشین توام                            تو هم پرسۀ دشمن جونمی

 

تو با دیگری و من از تو پُرم                              دارم عاشقانه شکست میخورم

تو در فکر یک آسمون غریب                            من از آسمون خودم دلـخـــورم

 

تو درگیر عشق نگاهی شدی             که درگیر عشق یکی دیگه شد

سـراسـیـمۀ بی قـراری شدی             که هم قصۀ اونی که میگه شد

 

من اینجا هنوزم دلم روشنه               که هم قصۀ قِصه های تو شم

هوای تـو همراه راهم بـشه               که آرامش غُصه های تو شم

 

تو بـارونـی و من پـریـشـونـیـم                            من این روزا سرگرم ویرونیم

میون من و تو چرا فاصله اس؟                           که بی واژه مبهـوت حیـرونیم

 

تو تنهایی و من هنوز بی کسم                             نمی دونم آخـر به تو میرسم؟

همه لحظه هام که دیگه ماتمه                            واسه لحظه های تو دلواپسم

 

تو درگیر عشق نگاهی شدی             که درگیر عشق یکی دیگه شد

سـراسـیـمۀ بی قـراری شدی             که هم قصۀ اونی که میگه شد

 

من اینجا هنوزم دلم روشنه               که هم قصۀ قِصه های تو شم

هوای تـو همراه راهم بـشه               که آرامش غُصه های تو شم

 

                                                                    تقدیم به س.گ

 

نوشته شده در تاريخ شنبه 1390/05/22 توسط پوریا |

"کابوس ملموس"

 


هم پرسۀ کابوس                همراه بی راهه
هم بستــر مرگــم               این آخرین راهه

آلـــودۀ  دردم                  در حسرت امید
نفریـنیـه بغضم                  دنیایی از تردید

من تو هجوم شب
تصویری از دودم
تـو امتـحــان عمر
مـردودِ  مــردودم

هر لحظه میمیرم
هر لحظه میمونم
زنــدم  یــا  مرده
اصـلاً نـمیــــدونم

بازیـچــۀ بغضـم                بــازیــچـــــۀ دردم
یک عمر دنیامو
             با مرگ حس کردم

درها همه بسته              با من همه دشمن
کابوس ملموسم
               اینجا  همیـنـم من

من تو هجوم شب
تصویری از دودم
تـو امتـحــان عمر
مـردودِ  مــردودم

هر لحظه میمیرم
هر لحظه میمونم
زنــدم  یــا  مرده
اصـلاً نـمیــــدونم

http://myup.ir/images/85358473537361844349.jpg

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 1390/05/19 توسط پوریا |

     

 

" ایران من "

 

برای من وطن یعنی شقایـق                         وطن یعنی دل خونین عاشق

وطن یعنی حضور مهربونی                          میـون غصه های این دقائـق

 

وطن یعنی تن تب دار خورشید                      تـمـام  اقـتـــدار  تـخـت جـمـشـیـد

طنیـن بیـسـتون و عشق فرهاد                      سراسر خاک نور و عشق و امید

 

عشق تو در قلب و روح و جان من

ای وجودت عمر جاویدان من

بی تـو هیـچـم ، بی نشـونم ، خالـیـم

سرزمین خوب من، ایران من

 

برای من وطن یعنی دماوند                          وطن یعنی تن هامون و اروند

وطن یعنی خلیج تا ابد فارس                          شلمچه، پایتختِ اشک و لبخند

 

وطن یعنی خروش مرد میدون                        کـمان آرش و گرز فریدون

خروش وارثـان مهـر و پاکی                        شکست دیوهای تیز دندون

 

عشق تو در قلب و روح و جان من

ای وجودت عمر جاویدان من

بی تـو هیـچـم ، بی نشـونم ، خالـیـم

سرزمین خوب من، ایران من 

 

نوشته شده در تاريخ جمعه 1390/04/24 توسط پوریا |

 

Mail : Poorya_Actor@Yahoo.Com

 

TEL : (+98)09380300644 

 

نوشته شده در تاريخ یکشنبه 1390/04/05 توسط پوریا |

 

"منو یادت نمی مونه"

 

اون ترانه های عاشقونه رو                       اشکای نشسته روی گونه رو

سـاعـتــای دوری و نبـودنت                         انـتـظـار دیدنت تو خــونـه رو

خـواب پاره پاره و هوای تـو                        خط به خط، نامه های شبونه رو

یــــاد اَوَّلای آشـنـــائـیــمـون                         پـرسـه هـای شـاد بی بهـونه رو

 

میدونم، یـادت نمی مـونه دیگه                     قاب عکست اینو میدونه دیگه

دیگه از یاد تو پاک میشه نگام                     واسه تـو جـدایـی آسونه دیگه

 

یـادتـه، همـون جـای همیــشگی                    خـنـده های سـاده مثـل بـچـگی

واسه هم میگفتیم از علاقه مون                    خواسته هامون از تموم زندگی

کـوچـه های خلـوتــو یادت میـاد                    دست به دست رد میشدیم به سادگی

انـقـدر رفتـیم و گفتـیم واسه هم                     که زدیـم  تـو  پَــر و بــال خـسـتـگی

 

میدونم، یـادت نمی مـونه دیگه                     قاب عکست اینو میدونه دیگه

دیگه از یاد تو پاک میشه نگام                     واسه تـو جـدایـی آسونه دیگه

تقدیم به آ.م

 

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 1390/03/25 توسط پوریا |

 

           " ماه بالای سر تنهايی است"

 

ماه بالای سر شهـر نشـست                            ماه می تابد و شب رؤيايی است

شهر خواب و من تنها بيدار                            ماه بـالای سـر تـنـهـــايــی است

 

ماه بالای سر بی خوابی است                            خواب در پيچ وخم بی رنگی

بغـض زير سايهْ مهـتاب است                            اشـك  زيـر سـايـهْ دلـتـنـگــی

 

اشـك نم نم ردپايی بـر شن                            آه  طـوفـان شب بـارانـی است

ترس بر ساحل بی همياری                            درد بر موج شب ويرانی است

 

درد همخانه تر از درمان است                            بند همسايه تر از آزادی

راه در خلسهْ بی همراهی است                           شهر ويرانه تر از آبادی

 

شهر در بركهْ رؤيا غرق است                            عمر در بوتهْ بی فردايی است

شـعــر درگـيـر شب و تـنـهايـی                            ماه بالای سـر تـنـهـايـی است

 

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 1390/03/18 توسط پوریا |

 

                    " تنها تر از سکوت"

 

تنها تر از سکوتم، تو این اتاق خاموش

                                                بـرو نکـن یـاد من، یادم تو را فراموش

گـفته بودیم میـمونیـم، بـا یه بغـل ترانه

                                                بازی رو باختی آخر، رفتی تو بی بهانه

مسـافـر همیـشه، بــرو سـفـر سـلامـت

                                                رفـتــنـتـو هـنـــوزم،  نمیـکـنـم مـلامـت

لـحـظـۀ آخــر حـتی،  نگاهــتـو نـدیـدم

                                                که ساده رد شی از من، فکر کنی دل بریدم

نگــفـتـی امـا میـگم، بـرو خدا نگهدار

                                                اینم دعای خیرم، با چشم خیس و تب دار

تنها تر از سکوتم، تکیده و غزل پوش

                                                راحت باشه خیالت، بخشیدمت هم آغوش

                                                                                                                 تقدیم به آ.م

 

نوشته شده در تاريخ شنبه 1390/02/31 توسط پوریا |

 

" قیمت من هنوز دستت نیست "

 

 

قـصه آخـر رسیـد تـا ایـنجـا                               که منو خیلی ساده بفروشی

که منو پیش چشمهای خودم                               راحت و بی اِراده بفروشی

 

این تعـهـد نبود، بـازی بود                               بازیِ چشـمهای بسـتۀ من

رفتن تو به شعرهای کسی                               بغض در گلو شکستۀ من

 

تو فراموش کردی حتی، من                               چشمهامو برای تو بستم

گـرمِ بازی پِی تــو می گردم                               من به پای تعهـدم هستم

 

منـو پـنــهون میکـردی از دنیــات                            تــا مبــادا    زمـانـــه بــــو بـبـره

فرصتهاتو، یه وقت، بدی از دست                            شک نکن، شهر هنوز، بی خبره

 

جادۀ این علاقه یک طرفست                               حق تو داری، دلِ منو بفروش

قیـمت من هنوز دستت نیست                               منـو آسون به عـابــرا نفروش

 

                                                                                     تقدیم به آ.م

 

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 1390/02/29 توسط پوریا |

 

"چشم انتظار"

 

بارون شبو شکسته                                       جاده لطیف و خیسه

این منتـظر دوباره                                        تـرانـه میـنــویــسـه

 

چشمام به جاده خشکید                                    هنوز سر قرارم

هنـوز به زیـر بـارون                                     درگیر انتـظـارم

 

درگیر با تو بودن                                         اما تــو در عبــوری

عین خیالتم نیـست                                         از قصه دورِ دوری

 

از قصه دوری و من                                    در لحظه ها شکستم

بـغضـم شکسته اینجـا                                     بـا یــاد تــو نشـستــم

 

تک،تک، ترانه هامو                                     گُـم میکنم به یادت

نـیـومـدی ، نـگـفـتـی                                     من میرسم به دادت

 

از اون همه ترانه                                       این مونده یادگاری

یادت نمونده اینجا                                       چشم انتظاری داری

 

                                                                                      تقدیم به آ.م

 

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 1390/02/21 توسط پوریا |


                "دارم كم ميشم از دنيات"


دارم كم ميشم از دنيات ، همون دنيای سردرگم

                                     همون دنيا كه پُر شد از صدای تك تك مردم

همون دنيا كه حرفامو ديگه پاك كرده از يادش

                                     نميدونم همون دنيا دل تنهامو ميخوادش؟

دارم كم ميشم از دنيات ، همين حالا كه مغشوشه

                                     خودم ميرم، تا قلب تو ، منو با بغض نفروشه

خودم ميرم همين حالا، كه تو درگير درگيری

                                     همين حالا كه چند وقته تو دستامو نميگيری

دارم كم ميشم از دنيات ، شايد اين بهترين راهه

                                     حالا كه قلب تو بی من، شريك سفرۀ ماهه

حالا كه در نگاه من، تو پَر حتی نميگيری

                                      ديگه از قلب ديوونم ، خبر حتی نميگيری


 
                                        تقدیم به آ.م
نوشته شده در تاريخ دوشنبه 1390/02/05 توسط پوریا |

 

 

"همه حرفا گفتنی نیست"

 

همه حرفا گفتنی نیست                  همه راهها رفتنی نیست

قـصـه ایـنجـا پُره درده                   حرف من شنفتنی نیست

 

میدونم طاقت نداری                  میدونم که بیقراری

میدونم که نمیتونی                  پای من دووم بیاری

 

اگه حرفمو شنیدی...                  اگه اشک منو دیدی...

اگه عاشقم نبودی...                  اگه از قصه بریدی...

 

راه برگشتی نداری                      دیگه با من هم تباری

یا باید اینجا بمونی                         یا باید بشی فراری

 

دیـدی حــرفـام پُــره درده                    آخه حرفای یه مَرده

مردی که تـرانه خـونــه                  این شبـــای تلخ و سرده

 

همه حرفا گفتنی نیست                  همه راهها رفتنی نیست

قــصـه ایـنجــا پُره درده                  حرف من شنفتنی نیست

                                                                                      تقدیم به آ.م

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 1390/01/25 توسط پوریا |

" مشکوکم "

تــردیــد و تـهدیــد و بـی تــابــی               سرگیجه، سر درد و بی خوابی

شب گنگ و تن سرد از حیرونی               ایـن خـونـه میـره تـا ویـرونی

درگـیـــــر کــابــوس تـردیــدم               بـا ایـنکه هیـچ چیــزو ندیدم


درگیــرم، دلــتـنگم، متـروکم               اینجا من به چشمات مشکوکم

 

این لحظه، این ساعت زندونه               حالا که شک اینجا مهمونه

حالا که تو با من می جنگی               حالا که چنـدیـن و چند رنگی

این روزا ایـنجــا نا آرومه               اینجا این روزا خیلی شومه


درگیــرم، دلــتـنگم، متـروکم               اینجا من به چشمات مشکوکم

                                                                                              تقدیم به آ.م

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 1390/01/09 توسط پوریا |

 

 

                       "دلم واسه تو تنگه"

 

تـرانه بی تـرانه                            سکوت حرف ساله

پرنده ی بهاری                             امـسـال بـدون باله

 

ساعت روی دیوار                         دوباره توی خوابه

ثـانـیـه بـه ثـانـیـه                           تکـرار یک عذابه

 

پنجـره  نا امیـده                           در انـتظـار سنگه

همه برای اینکه                          دلم واسه تو تنگه

 

دلـم واسه تو تنـگه                       حالا که بی قرارم

حالا که خیلی تنهام                       بـه تـو نیـاز دارم

 

بـه تـو نـیـاز دارم                        که هم نگـاه من شی

که تو هجوم غصه                       تو جون پناه من شی

 

تو جون پناه من شی                    که با تو غم ندارم

که لحظه هام سپیده                     تا هستی در کنارم

 

اما تـو نیـسـتی و غم                    تـرانه هـامو بـرده

نیستی ببینی که بغض                   چی به سرم آورده

 

از تو هیاهوی شهر                     سهم صدام سکوته

پـرنــده ی  خـیـالـم                       دوباره در سقوطه

 

برام بـهــار امـسـال                      خیلی بدون رنگه

کاشکی بدونی چقدر                     دلم واسه تو تنگه

 

                                                                     تقدیم به آ.م

 

نوشته شده در تاريخ جمعه 1390/01/05 توسط پوریا |

 

 

" تنها برای اینکه گفتی ناگزیرم "

 

دارم اینجا کنار پنجره آروم میمیرم

            بدون؛ تنها برای اینکه گفتی ناگزیرم

نمیخوای یا نمیذارن یا شاید نمی تونی

            کنار این دل چشم انتظار من بمونی

نمی دونم چرا تو مشت این شبها اسیری؟

            نمیدونم چرا از موندنت هم ناگزیری؟

نمی دونم چطور باور کنم این بی کسی رو

         همین که بی تو دارم اینهمه دلواپسی رو

همین که لحظه هام تو نبض تنهایی اسیره

          فقط میدونم اینجا قلب من بی تو میگیره

فقط میدونم اینجا سهم من شبهای تاره

          بجای تو، بامن این پنجره باز، هم قطاره

دارم اینجا کنار پنجره ساکت میمونم

            دوباره نامَتو باز میکنم از نو میخونم

نمیدونم چرا، اما تو فعلا ناگزیری

           میمونم منتظر تا روزی دستامو بگیری

میمونم منتظر تا عطرت دنیامو بگیره

         تا دستام توی دستای عزیزت جون بگیره

 

                                                                    تقدیم به س.گ

 

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 1389/12/10 توسط پوریا |


                 "شهر پست"


تنها، به بغض ممتد یکدست میرسم

                          هشیار جای خود، که کنون مست میرسم

دیگر شراب چاره این درد ناب نیست

                          این روزها که بی بهانه به شکست میرسم

تا مرز جان سپردن و ویرانی و جنون

                          از مردم سیاه بسی پست میرسم

هردم، به شام تار شکستن رسیده ام

                          تا بوده، میرسیدم و تا هست، میرسم

حالا سفر به از همۀ راهها شده

                          حتی اگر به کوچۀ بن بست میرسم

دیگر ترانه ها همه، رنگ خیانتند

                          اینجا فقط به آدم تردست میرسم


                                                       تقدیم به شهر اراک

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 1389/11/14 توسط پوریا |



" برو تا درد شیرینه "

 

برو تا راه همواره

برو تا چشم میبینه

برو تا بغض نشکسته

برو تا درد شیرینه

 

برو تا تو هجوم شب

کمه کم عکستو دارم

برو تا تو شب و روزم

با رویای تو بیدارم

 

تو بهت لحظه هام تنها تو بودی

برو حالا که چشمام خیسه خیسه

همین حالا که دستام سرد سرده

برو حالا که این دنیا خسیسه

 

برو تا شهر مغشوشه

تا حس رفتنت گنگه

برو تا ماهی عمرم

هنوزم توی این تنگه

 

برو تا غلظت این مه

هنوزم چشمامو بسته

هنوزم پنجره خیسه

هنوزم قلب نشکسته

 

دیگه تو بغض دلتنگی میمونم

تو این شهر غریب بی صدایی

میون خواب شهر بی تفاوت

تو بهت خاطرات آشنایی

 

                                                                                                                    تقدیم به س.گ

 

 

نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 1389/10/02 توسط پوریا |

 

 

         "سهم این غریبه از تو"


 

سهم این غـریـبـه از تو، شده سایۀ خیالی

                        دوتا پنجره که هرشب، پره از هجوم خالی

دوتا پنجره که هرشب، میشه قـبلۀ نمازم

                        میشه آسمون رؤیام، میشه سرزمین رازم

سهم این غـریـبـه از تو، یـه توّهم قـشـنگه

                        یه خیـال عـاشـقـونه، یـه دل همیـشه تنگه

دلی که وقتی تو نیستی، نمیخواد زنده بمونه

                        نمیخواد چشام ببینه، نمیخواد صدام بخونه

سهم این غـریـبـه از تو،سجده رو به آسمونه

                        به امیـد اینکه دنـیـا، تورو مال من بدونه

به امید اینکه صُــبحــت، آخر این شب تاره

                        اینکه بارون حضورت، رو کویر من میباره

سهم این غـریـبـه از تو، حسرت و سکوت و آهه

                        دل بریدن از یه دنیا، توی این شب که سیاهه

دل بریدن یـعـنـی خـاکـی، که میـون آب اسیره

                        یعنی من که بیقرارم، توی بهت این جزیره

سهم این غـریـبـه از تو، یه دل همیشه خونه

                        قـصۀ عـشـق خیـالی، با سرانجام جنونه

قـصـۀ دل نبـریـدن، خـواب چشم تورو دیدن

                        از همه بریدن اما، به تو هرگز نرسیدن

 

                                                                                    تقدیم به س. گ

درباره وبلاگ
ارتباط با مدیریت وبلاگ:

09380300644(98+)

POORYA_ACTOR@Yahoo.Com
سلام دوستای خوبم
من دوباره باید برم اراک دانشگاه و فعلا کمتر میام نت
پس اگر دوس داشتید آپتونو با پیامک خبر بدین
با تشکر
مدریت وبلاگ
"POORYA"
موضوعات
آخرين مطالب
آرشيو مطالب
پيوند ها

تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن مي باشد.

دانلود فیلم

سایت ساز رایگان

بهراد آنلاین

شادزیست

دانلود فیلم

لیمونات

تک باکس

دانلود نرم افزار